MFK

Doradztwo i Windykacja

×

Ostrzeżenie

Wystąpił błąd podczas wczytywania komponentu: com_tags, Nie znaleziono komponentu

Zacznijmy od tego, iż prawo nie zabrania zatrudniania kobiety w ciąży. Co więcej, z uwagi na zakaz dyskryminacji wyrażony w przepisie art. 183a kodeksu pracy pracodawca powinien unikać pytania kandydatkę o posiadanie dzieci czy plany związane z tym związane przed podjęciem pracy, gdyż w razie jej niezatrudnienia narażałby się na posądzenie o dyskryminację.

Pomimo tego iż Konstytucja RP i przepisy prawa chronią kobiety w ciąży i matki małych dzieci to jest niemal pewne, że jeżeli pracownia urodziła dziecko niedługo po zatrudnieniu w nowym miejscu pracy zostanie przez ZUS uznania za osobę niepodlegająca ubezpieczeniu i nie otrzyma w razie choroby zasiłku chorobowego a po porodzie zasiłku macierzyńskiego.
ZUS niemal „z automatu” przeprowadza kontrolę w zakresie prawidłowej wypłaty zasiłków celem wyeliminowania wypłaty świadczeń osobom fikcyjnie zatrudnianym w okresie ciąży. Niestety krzywdząc tym samym wiele kobiet, które w sposób uczciwy wykonują swoją pracę.
Od decyzji ZUS można się odwołać.
Procedura odwoławcza może niestety trwać wiele miesięcy należy się więc do niej właściwie przygotować. Przede wszystkim należy zadbać aby dokumentacja pracownicza była kompletna. Pracownica powinna zachować:
•    Umowę o pracę
•    Zakres obowiązków na piśmie
•    Zaświadczenie lekarskie o braku przeciwskazań do wykonywania danej pracy
•    Dowody swojej pracy np. korespondencję z klientami, podpisywane przez siebie dokumenty i inne dowody na wykonywanie przez nią zleconych przez pracodawcę zadań
ZUS w pierwszej kolejności przeprowadzi postępowanie wyjaśniające czyli kontrolę, powinniśmy mieć przy tym świadomość jakich przepisów w szczególności ZUS powinien przestrzegać. Oznacza to, że jako strona – pracownica:
•    powinna być zawiadomiona o wszczęciu postępowania wyjaśniającego o czym stanowi art. 61 par. 4 kodeksu postępowania administracyjnego,
•    powinna być informowana o przebiegu postępowania wyjaśniającego i okolicznościach mogących mieć wpływ na ustalenie jej praw – art. 9 k.p.a.
•    powinna mieć zapewniony czynny udział w postępowaniu, zaś przed wydaniem decyzji powinna mieć możliwość wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów – art. 10 par. 1 k.p.a.
Samo postępowanie nie powinno trwać dłużej niż 2 miesiące co wynika wprost z art. 33 par. 3 k.p.a. i zakończyć się protokołem zawierającym ustalenia pokontrolne.
Jeżeli ZUS w ciągu 2 miesięcy od daty wszczęcia postępowania nie wydał decyzji w sprawie masz prawo złożyć skargę na bezczynność do centrali ZUS a jeszcze lepiej złożyć odwołanie do Sądu Okręgowego  - Sądu Ubezpieczeń Społecznych.

W przypadku, gdy zapadła niekorzystna decyzja należy się odwołać do Sadu Okręgowego przytaczając wszystkie zebrane dowody świadczące o tym, że skarżąca wykonywała pracę oraz wykazując uchybienia proceduralne popełnione przez ZUS w trakcie postępowania wyjaśniającego.
Jeżeli Sąd Okręgowy nie przychyli się do stanowiska skarżącej i decyzja ZUS zostanie podtrzymania można wnieść apelację do Sądu Apelacyjnego, warto zatem skorzystać z reprezentacji profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego.

Autor: Magdalena Furmańczyk